“Wenn Sie mit offenen Augen durch unser Dorf und seine Umgebung gehen, werden Ihnen all diese Schönheiten nicht verborgen bleiben”.
Peter Schaaf, inwoner Buchenau

Maandag, 19 oktober 2009

Na een reis van 400 kilometer bereiken we aan het einde van de maandag Schloss Buchenau. Een oude in renaissance gebouwde burcht met sfeervolle eetkamers, uitgesleten trappen en een ronde toren met scheve ruitjes. De burcht is prachtig verlicht en het ruikt er oud. Buchenau en deze Burcht zijn historisch nauw verwant aan elkaar. Vroeger werd de burgerij rond Buchenau bestuurd door de adellijkheid die in deze burcht huisvestte en hun werk deden.

In een akte van koning Otto 1 uit het jaar 948 werd de naam Buochon gebruikt voor het gebied wat tegenwoordig Buchenau heet. Toen is waarschijnlijk Buchenau onstaan. Met grotere zekerheid weet men dat in 1217 de naam Buchenau als definitieve naam verschijnt, wanneer Herman von Buchenau voor deze gelijknamige plaats een grote bestuurlijke rol spelen gaat.

De Von Buchenau’s hadden twee burchten in de omgeving van Buchenau: Spiegel-Schloss en Seckendorg-Schloss. Georg Melchior von Buchenau bouwde van 1611 tot 1618 nog een derde slot erbij: Schenck-Schloss; Onze residentie tijdens de najaarsreis 2009.

In 1692 wordt deze burcht verkocht aan familie Von Schenk zu Schweinsberg en tot 1912 is dit hun eigendom geweest. Vandaar de naam Schenck-Schloss. Vervolgens heeft het nog dienst gedaan als internaat/school tot 1984 en tot 1999 om mensen uit de DDR op te vangen. In 2000 is deze burcht door twee investeerders opgekocht en geheel gerenoveerd om het –zoals wij ook gedaan hebben- als residentie te gaan gebruiken.

Na een heerlijke maaltijd leren we elkaar beter kennen door een kennismakingsspel te spelen. We moeten elkaar vragen stellen en iedere positief beantwoorde vraag is een punt. De spelwinnaar zit naast me toevallig, maar ze durft het niet te zeggen bang om te veel aandacht te krijgen. De avond wordt afgesloten met een Bijbelgedeelte, een dankgebed en een avondwandeling.

Dinsdag, 20 oktober 2009

We beginnen dinsdag met een wandeling rond Buchenau. Het is koud buiten en iedereen rilt bij aanvang. Maar het is heerlijk rustig herfstweer en al lopend is het ideaal om elkaar nog beter te leren kennen. Onderwijl genieten we van de gekleurde bossen rond Buchenau.
De inwoners van Buchenau roemen de “Umwelt Sauberkeit”, de zuivere omgeving zonder fabrieken, zonder schoorstenen, zonder snelwegen. Het inwoneraantal van Buchenau ligt rond de 500 inwoners. Hiervan is ¾ evangelisch en ¼ rooms katholiek. Het heeft winkeltjes, een tankstation en café die Ritterstube. 

‘s Middags nemen we de auto naar museum Point Alpha. Toepasselijk omdat in 2009 het 20 jaar geleden is dat de UdSSR implodeerde. Het IJzeren Gordijn dat Duitsland opdeelde viel.
Na de Tweede Wereldoorlog werd Duitsland opgedeeld in vier zones. De zone Oost-Duitsland werd de Sovjet-Unie toebedeeld. In 1948 stelden de Sovjet-Unie een Demarkationslinie in onder intensieve toezicht tussen oost en west Duitsland. Dit werd de grens tussen de in oorlog zijnde UdSSR en de NATO. In de daaropvolgende decennia werd de Demarkationslinie uitgebouwd tot het IJzeren Gordijn. Oost-Duitsland was hermetisch afgesloten.

Point Alpha ligt op deze grens en was voorheen een belangrijk strategisch punt. De UdSSR en de NATO hadden hun voorposten hier gestationeerd. En hier stonden vijandelijke militairen oog in oog met elkaar.

Tegenwoordig word het IIzeren Gordijn en de DDR bij museum Point Alpha in herinnering gehouden. Als wij er zijn is het best koud en het waait er fors. Een gids leidt ons rond, zowel binnen als buiten.
We genieten van zijn kennis en van zijn typisch Duitse grondigheid waarmee hij alles uitlegt. Naast aandacht aan militair vertoon besteedt hij ook aandacht aan de slachtoffers, aan de toenmalige DDR en aan ons leven in vrijheid. Kortom een prachtig veelzijdige middag.

We besluiten de dag met een Bijbelstudie over Aser. We doen dit onder leiding van onze voorzitter die dit Bijbelgedeelte verbindt met de ontstane recessie vanuit de kredietcrisis. We denken na aan de hand van aan de Bijbel gerelateerde vragen over de waarde van onze economie, van hebzucht en van dankbaarheid.

Woensdag, 21 oktober 2009

Vandaag gaan we naar het barokke stadje in de buurt van Buchenau: Fulda. Er zijn diverse omleidingen wegens wegwerkzaamheden in de stad. Best dwalen voordat we met z’n allen de juiste parkeerplaats gevonden hebben. We drinken vooraf een kopje koffie en ik probeer ondertussen wat van de stad te weten te komen.

Fulda ontstond bij een in 744 in opdracht van Bonifatius gesticht benedictijner klooster. De bijzetting van de bij Dokkum vermoorde bisschop in de abdij maakte van de stad een belangrijke bedevaartplaats. Uit deze periode dateert ook de romaanse Michaelskerk (818-822), een van de oudste kerken in Duitsland. Bonifatius relikwieën bevinden zich nu in de crypte onder de Dom, die van later datum is. In de 18e eeuw beleefde deze stad een nieuwe bloeiperiode, die haar huidige barokke uiterlijk bezorgde. De Dom (1704-1712) dateert uit deze periode, evenals onder meer het stadspaleis en de oranjerie.

De historische kern van dit stadje is echt de moeite waard om te bezichtigen. Een gids leidt ons rond. Ze verteld dat Fulda 70.000 inwoners heeft met een eigen stadsbestuur. Het heeft drie ziekenhuizen, diverse hogescholen, maar geen universiteit.
We bekijken de prachtige Dom van Fulda en zien de kelder waar Bonifatius relikwieën liggen begraven. Een priester wil ons zegenen in deze unieke Bonifatius kelder, maar we weren hem vriendelijk af.

‘s Middags is er gelegenheid om even te winkelen. We bekijken boekwinkels, kledingwinkels en een Duits warenhuis. Dan besluiten we nog even een kop koffie te nemen op een terrasje om vervolgens voor de warme avondmaaltijd weer in schloss Buchenau terug te zijn.
’s Avonds doen we spelletjes, zingen we bij het keyboard en drinken we gezellig een glaasje wijn. Om 22:00 doen we de avondsluiting en we sluiten de dag af met een stevige avondwandeling.

Donderdag, 22 oktober 2009

Deze donderdag is een actieve dag. We gaan 22 kilometer wandelen in Naturpark Bayerse Rhon. Dit ligt midden in Duitsland, in Bayern, een uur naar onderen rijden vanaf Buchenau. Het hoogteverschil tijdens de wandeling varieert van 600 tot 900 meter en soms worden we uitgedaagd steile hellingen te nemen. Een bestuurslid loopt voorop en navigeert met de wandelkaart. Het is bewolkt en de bomen beginnen te kleuren en kaal te worden. De rottende blaadjes kunnen we al ruiken en er hangt een frisse wind. Zo’n wandeldag is bij uitstek geschikt om met iedereen even een praatje te maken. Zo loop je nu eens met een verpleegkundige, dan weer met een juf of meester, met techneuten of met fotofanaten met heuse spiegelreflex camera’s.

We hebben lunchpakketten meegekregen en we picknicken in het bos. ’s Middags beginnen de blaren te komen en we zijn blij als we een rustplaats hebben gevonden in een soort cafeetje met een krakende trap en een warme houten bovenkamer.
Koffie en taartpunten van 30cm(!!) worden geserveerd en we zitten heerlijk te smullen met vermoeide benen en pijnlijke voeten. Ondertussen is het gaan regenen, terwijl we het laatste eind nog moeten. De tanden worden knarsend op elkaar gezet en zo beslechten we dit laatste traject.

We zijn wat laat terug in Schloss Buchenau en met huiver denken we de hond in de pot te vinden. Maar het valt gelukkig mee en er is een overvloed aan groenten, gehaktballen en hete koffie. Echt weer heerlijk allemaal!

De avond is heel komisch. Groepsgenoten hebben speciale opdrachten gekregen aan het begin van de vakantie. Nu moeten we raden wie welke opdracht deed. Als de persoon achter de opdracht herkend wordt is die succesvol uitgevoerd. De herkenning is echt grappig: “O ja! Ik heb x steeds eten zien opscheppen en y steeds koffie zien inschenken!”
Tenslotte is iedereen is na deze dag best moe en we besluiten tijdig de avond met schriftlezing en gebed.

Vrijdag, 23 oktober 2009

De laatste dag ontbijten we nog even lekker in Schloss Buchenau. We pakken onze bagage en nadat iedereen het adres van het Museum Für Naturkunde in de TomTom getoetst heeft vangen we onze terugreis aan. Rond 13:00 maken we een tussenstop in Dortmund en we gaan het Museum Für Naturkunde bezichtigen. Dit museum toont diverse aspecten van onze natuur, zoals dieren en planten, maar ook mineralen, gesteenten en ertsen.

Als afsluiting van de reis dineren we in Dortmund. Maar voordat de maaltijd begint wordt het Bosrandclub bestuur bedankt voor deze prachtige reis door een danklied te zingen op de wijs van vader Jakob:
Dank je we-el (2x)
Voor deze week (2x)
Jullie zijn geweldig (2x)
Petje af (2x met gebaar)